Sylwetka
Badaczka bezpieczeństwa i etyki sztucznej inteligencji. Absolwentka studiów filozoficznych i pedagogicznych, w trakcie szkoły psychoterapii w nurcie poznawczo-behawioralnym. Kilkanaście lat doświadczenia w sektorze edukacji, na rynku pracy i w biznesie.
Autorka frameworku ontologicznej i strukturalnej adekwatności w systemach sztucznej inteligencji, zgłoszonego do ochrony patentowej. Publikuje prace badawcze dotyczące relacji człowiek-model językowy, w tym hipotezę dysonansu ontologicznego, która opisuje wywołane przez AI myślenie urojeniowe jako technologiczną odmianę folie à deux. Jej teza jest taka, że ryzyko nie bierze się z treści odpowiedzi modelu, tylko ze struktury samej interakcji: konwersacyjna AI wytwarza pozór relacyjnej obecności, za którym nie stoi żaden podmiot zdolny tę obecność utrzymać.
Pozostałe obszary badawcze: epistemologiczny zwrot AI i wiarygodność wiedzy zapośredniczonej przez modele, inżynieria „osobowości” systemów AI bez stojącej za nią teorii, a także ewolucja etyki AI w dokumentach polityki Unii Europejskiej z lat 2017-2020.
Zainteresowania badawcze obejmują antropomorfizację, sykofancję, dysonans i cognitive deskilling oraz projektowanie rozwiązań strukturalnie adekwatnych, obniżających ryzyko, redukujących dryf i fałszywe wyniki. W GAIA prowadzi szkolenia z bezpiecznego i świadomego korzystania z AI.